Dünyanın Karanlık Yüzü

“Yeryüzünün Yüzleri” isimli fotoğraf albümünde dünyanın özgün, farklı ve renkli kültürlerini  bizlere sergileyen Göksungur, kitabın kapağında şöyle diyordu: “10 yıllık bir sürede hazırlanan bu albümde amaç, dünya kültürler mozaiğinin çeşitliğini, zenginliğini ve güzelliğini ortaya koymak… Aynı zamanda, içinde yaşadığımız, yerel kültürlerin batılılaştığı, tektipleştiği, özgün motiflerini ve renklerini yitirdiği süreçte, bu kitap neleri kaybediyor olduğumuza bir bakış niteliğinde.”

Bu çalışmanın devamı olarak bu kez objektifini kara Afrika’ya çeviren Göksungur, yeni fotoğraflarını şöyle anlatıyor:

“Gerçekte ayın karanlık yüzü yoktur” der Pink Floyd, ünlü “The Dark Side of The Moon” albümünün bitiminde. Peki dünyanın karanlık yüzü var mıdır? Karanlıkta kalmış, görülmeyen, görülmek istenmeyen yüzü, yüzleri…

İşte 2006 yılında Afrika Kıtasının göbeğinde, Mali ve Burkina Faso’da, siyah tenleriyle dünyanın karanlık yüzünü oluşturan, alabildiğine aydınlık insanlarla karşılaştığımda bunları düşündüm ister istemez…

Burada göreceğiniz fotoğraflar, bir yoksulluk edebiyatı oluşturmak için çekilmedi. Buradaki insanlara acınmasını sağlamak da değil amaç. Bu, o insanlara, o yoksul ama yoksullukla başa çıkmasını bilen onurlu insanlara, büyük bir haksızlık olurdu…

Yoksulluklarını bilen, bilgece kabul eden ve bunu bir trajedi gibi değil, yaşamın mücadele edilmesi gereken bir gerçeği olarak algılayan bu insanlara yaptığım yolculuk, dünya kültürlerine “Yeryüzünün Yüzleri” ile başlayan yolculuğumun bir halkası. Siyah Afrika’nın göbeğindeki bu bölge de, dünya kültürler mozaiğinin en özgün, en renkli parçalarından birisi.

Amacım, kendi koşulları içinde şekillenen ve bu nedenle “Batı dünyasından”, “bizden” farklı olan kültürleri ve kültürlerini yaşatma çabası içindeki insanları merak etmenizi sağlamak yalnızca. Çünkü Murat Belge’nin Yeryüzünün Yüzleri’nin sunuşuna yazdığı gibi “… merak, insanlar arasında gerçek tanışmanın başlamasına yol açan duygudur.”